Even het stof van onze blog blazen...

Voor de duidelijkheid, Griet en ik stikken nog steeds maar vinden precies moeilijk de weg naar de computer of de tijd om alles te posten.  Toch even een update uit het 'Evelien-kamp':

Een ribbelrokje met uiltjes voor mijn Loesje en onder het motto nooit te jong voor wat 'bling bling', een gouden biaislintje aan de onderkant :-)

Een katoenen olifanten rokje. Op een Hema t-shirtje flockte ik een bijpassend olifantje.

2 pippi langkouskleedjes. Je kan ze aan beide kanten dragen en sluiten met twee knoopjes bovenaan. De stofjes komen uit de Soldeur in Kortrijk.

Tot hier een update met vooral foto's, maar soms is er ook niet meer nodig, toch? 

shit zeg!

Laatste bericht gepost op 28 juni....shit zeg, shame on me!

Goed, na 4 maanden een update:
Baby Loes: 6 maanden
Aantal genaaide zaken sinds Loes: 0, nul, nada, zero...

Nu: Herfstvakantie
Doel: met medeblogster Grietje, tijd afdwingen en eindelijk terug aan de naaimachine zitten. Afgesproken datum: 29 oktober 2012, in den bureau van onze school.
Missie: dat Zsazsa boekske dat we maanden geleden in de bus kregen van dichtbij bekijken.
Conclusie: moeten we meer doen!

Wat hebben we gedaan:
Twee rokjes en je ziet het goed, op het onderste zit er zelfs een paspelke! (yeah baby!)

 

Stiekem vind ik het echt super om kleertjes te maken voor Loes.
1) zoveel leuke kinderstofjes
2) haar kleertjes zijn one of a kind
3) 'Zeg, zo'n tof rokje, waar heb je dat gehaald'. Ik: 'Zelf gemaakt' (blink blink)
4) ...en er gaat veel minder stof rond haar billen dan rond de mijne...

Zelfgemaakte kleertjes....

Een truitje voor Ade...

Tis vakantie zekers???

Ik ben al aan mijn 3de blogbericht!

Allebei met hulp van de mama (deze keer wel goed gedaan).

De 2de foto:

Een ecojurkje (dat past)! Gemaakt van een oude jeansbroek!

Vrolijke kussens

De overtrekken van onze kussen gewassen!

Resultaat: gekrompen!

Zo kon ik nieuwe vrolijke kleurtjes gebruiken en zelf nieuwe maken!

Met behulp van het boek: "Accessoires zelfgemaakt!"

Allemaal rokjes!!!

Haha...

Hier is mijn 1STE rokje ooit!!!

Wel een beetje te groot (patroon 2 jaar) voor de dochter (7 maand) maar dat komt wel hé???

Het 1ste rokje uit het boek van mme zsazsa!

Wel een paar foutjes....

Hmhmhm moet ik die wel opschrijven???

Misschien wel hé?

Misschien kan er wel iemand een tip geven...

1. mijn tailleband was te klein en ik weet niet hoe het moet, heb alles mooi gedaan wat in het boek stond!

2. ook weer met die tailleband. Niet gedaan wat in het boek stond maar mama's raad opgevolgd en niet goed gedaan ...

Ik krijg mijn rekkertje er niet in want de 2 stofjes hangen aan elkaar door de tussenvoering...

Tvolgende: een rokje dat past voor Ade of misschien wel ééntje voor mij?

Ik wou eerst met patroon uit het boek proberen voor ik zelf een patroontje in elkaar pruts.

pimpte haar wieg!

Nog 4 weken te gaan en het spook mag komen. De familiewieg is al enkele weken eerder gearriveerd en staat te pronken in de living. De wieg is minstens 30 jaar oud en gaat al net zo lang de familie rond, ik heb er zelf nog ingelegen.

Ik zie de wieg heel graag, er zit karakter en een hele familiegeschiedenis in. De maagdelijk witte bekleding is heel mooi maar zo maagdelijk zijn we nu ook niet meer dus dacht ik: 'We pimpen die affaire, we kunnen dan eens afwisselen!'
Zodra ik van de wijvetjesdokter 'GROEN' licht kreeg om terug te mogen rondstappen sprong ik in de auto op weg naar een stoffenwinkel. Ik wou een nieuw hemelbedje met bijpassend lakentje in katoen en dan nog een hoeslaken en overtrekje in jersey. Zo ziet het wiegje er nu uit:

Al dat gedoopsuiker....

Sinds begin mijn zwangerschap wou ik mijn doopsuikertoestanden ZELF maken. Als ik nogeens zo'n idee heb, geef me gerust een schop onder mijn gat. Ik begon met volle moed, kreeg een inzinkingske in het midden en toen een energyboost op het einde. Gelukkig van die boost op het einde want de week erna hoorde ik het nieuws dat ik moest platliggen. Omdat we het geslacht niet 100% zeker wisten koos ik voor neutrale kleuren nl. oranje, paars en felgroen.

Graag had ik een butten laten maken met de naam op om het geheel af te werken maar aangezien we het geslacht niet weten moesten we dat idee laten varen. In de kringloop vond ik kleine paarse knoopjes (1 euro voor 200 knoopjes) en die naaide ik aan de voorkant. Vervolgens vond ik wat knutselmateriaal van mousse en die ik bewerkte met mijn kartelschaar en perforator. Op dat mousje zullen we dan ofwel een jongens of meisjesnaam schrijven.

Het idee voor de zakjes vond ik hier. Ik had het al eerder gemaakt maar dit maal in mini formaat. Het stikken ervan ging eigenlijk vrij vlot. De meeste tijd kroop in het afmeten, knippen en strijken van de tunneltjes. Ik ben heel blij dat ik doorgezet heb en ben er best fier op maar.... ik moet de eerste weken die kleuren en die zakjes even niet meer zien... genoeg is genoeg hé ;-)

cadeautje hier... cadeautje daar...

Vandaag opnieuw wat cadeautjes afwerken. Ik maakte een blokkenzakje met een geflockte auto en een labeldoekje. Het zakje, die ik al meermaals maakte, haalde ik van deze site. Heel simpel te maken en er staan echt heel leuke dingen op. Het zakje zelf vulde ik met een set houten blokjes die ik vond in de kringloop voor 1 euro!

Het labeldoekje had ik al eens eerder gemaakt en is ook supermakkelijk. Om de achterkant wat zacht te houden, gebruikte ik vilt. De voorkant is van een restje katoen. Binnenin zitten 4 belletjes zodat de baby naast het voelen, trekken, prutsen aan de labeltjes, het ook kan horen. Er zit wel een klein haperingske in de 'M' maar ik verstop dit onder de naam: 'het is een designletter, het hoort zo'.

Test de brother!

In mijn naaste omgeving is er een acute babyboom! Komt dit nu omdat het echt zo is, of omdat ik zelf zwanger ben en gewoon meer oog heb voor bolle buikjes? Ik maak kraamcadeautjes en mijn allereerste cadeau die ik wou stikken op mijn nieuwe naaimachine was volledig mislukt! Ik had dan ook maar  zo slim moeten zijn om eerst even te oefenen op een oefenlapje. Helaas had enthousiasme, ongeduld en (durf ik het zeggen) hoogmoed de bovenhand.

Ik begon dan maar aan iets anders. Een hele poos geleden won ik bij LadyBug een vlaggetjesslinger. Die slinger 'pimpte' serieus mijn naaihoekje. De slinger die ik maakte gaat naar een vriendin als kraamcadeautje. Ik flockte er nadien nog de naam van het kindje op.

De bovenste slinger is de slinger die ik won, de onderste is degene die ik namaakte. De naam van de baby kwam er in het paars op.

Ik maak er ook nog eentje voor onze eigen spruit en gebruik dan de kleuren van de doopsuikerzakjes.

P.S: De brother doet het uitstekend !!

Tromgeroffel please....

Laten we even teruggaan in de tijd:

1) Evelien koopt naaimachine
2) Evelien stikt veel
3) Evelien haar naaimachine sterft en valt niet te reanimeren
4) Evelien krijgt te maken met een gemene naaimachineman die haar Singer vergelijkt met een stuk speelgoed
5) Evelien is in haar gat gepikt en weigert in die winkel een nieuwe naaimachine te kopen!
6) Evelien werkt haar doopsuikerzakjes af op moeders oude (35j) Singer
7) Moeders Singer breekt ook (op dit moment begin ik zelfs te vrezen dat machines mij niet leuk vinden...)

Dan komen we uit bij puntje 8: Evelien koopt nieuwe naaimachine!!!!!!!!

Mag ik u voorstellen aan: Brother innovis 20 (jaja, het is een mannetje)

Van een mechanische naar een computergestuurde machine (WOW, het is een ferme aanpassing). Ik kan er zelfs mee stikken zonder voetpedaal! De meeste van jullie zijn dit misschien al gewoon maar ik keek echt mijn ogen uit! Het is nog even wennen maar het komt helemaal goed! Ik hou jullie op de hoogte!

Groetjes Evelien en Brother!

Koning winter slaat terug! De snoodaard!

Wij wonen in een oud (maar gezellig) deels gerenoveerd huisje op het platteland. Nu het 's nachts enorm begint te vriezen beginnen we het serieus te voelen!  Zelfs het solomio deken van omaatje ligt nu boven op ons dekbed! Omdat wij met een trapgat tussen ons bureau en de keuken zitten kan het daar serieus trekken en gaat al de warmte van beneden naar boven.

Maar Evelien dacht: Ik heb hier nog een grote lap stof over, maak er een lang gordijn van en hang het voor het 'trekgat'!

 

Mocht je je afvragen met welke machine ik dit stik, ik heb het oud 'kalut' van mijn moeder aangeslaan!
Na het stikken, komt natuurlijk het ophangen van een gordijnrail en het gordijn zelf natuurlijk. O wat stond ik daar weer verantwoord met mijn zwangere buik, gebrek aan evenwicht, met pantoffels, op een stoel met de amour zijn boormachine in de hand....

Ik dacht met de nodige air: 'Ha! nu is het warmteprobleem helemaal opgelost, laat de vrieskou maar komen!' Helaas sta ik vandaag weer met beide voetjes op de grond want de vrieskou kwam, zag en overwon....deze nacht zijn alle waterleidingen in ons huis bevroren!
Lang leve de zomer!

Deju é!

Ik meld jullie een overlijden....
Zaterdagmiddag omstreeks 15u heeft mijn Singer Naaimachine haar laatste steekje genaaid.... Midden het doopsuikerproject dan nog! Ze weet haar moment te kiezen!

 Reanimeren kon niet meer baten, de man van de herstelwinkel  vergeleek mijn machientje dan nog met .... (hou u vast)... een stuk speelgoed die waarschijnlijk niet teveel gekost heeft! Gelukkig kon mijn arme machientje de gemene man niet meer horen. Herstellingswerken gingen meer kosten dan de machine zelf en de man was niet te happig om eraan te beginnen (Niet happig --> lees --> Te lui en volgens mij ook onbekwaam).

Toppunt van lef: De gangster stelde mij dan ook onmiddellijk een andere machine voor nl. één van zijn schitterende Bernina's (tegen torenhoge prijzen). Ik zei hem heel vriendelijk: 'Nee meneer, vind ik niet fijn, de volgende zal weer een Singer zijn.' (en ik dacht er nog enkele stevige scheldwoorden bij, de geldzak!)

Weg met u vuil papier!

Sinds ik trotse bezitter ben van een singernaaimachientje, durfde ik dit jaar tegen verkoopsters zeggen: 'Nenee, ge moet het niet inpakken, weg met u vuil papier!' (dat laatste kan ook in mijn gedachten zijn...)

Tijdens kerst doen wij ook mee aan het secret santa gedoe. De bedoeling is dat je één cadeautje koopt voor de persoon van wie de naam op een vooraf getrokken briefje staat. Tijdens de uitwisseling van pakjes weet je dan niet van wie je cadeautje komt en is het altijd even spannend. In werkelijkheid weten wij toch al van wie we ons pakje krijgen want we kunnen zolang niet zwijgen....(maar we doen wel HEEL verrast)

Dit jaar ging ik om 2 pakjes (aja want de amour houdt zich daar niet mee bezig, bah winkelen...)
Ik zorgde zelf voor een leuke verpakking dit jaar en ben best trots op het resultaat! Wat erin zit vertel ik natuurlijk niet, maar ieder cadeautje is verpakt in een leuk en herbruikbaar zakje.

Het ene is gestikt en iets groter, het ander is gestikt met een geflocke sneeuwman

 Kerstgroetjes Evelien!

trio + 1 van tasjes....

Gelukkig heb ik mijn vorige 3 tasjes op deze blog geplaatst want.....ik heb mijn 'trio' van tasjes alweer ergens achtergelaten en de ondingen zijn nergens meer te vinden. Mijn conclusie: doopsuikerzakjes die van me 'weglopen' (ligt zeker niet aan mijn gezellige rommel), zijn het niet waard om in grote aantallen gemaakt te worden! Dat zal ze leren!

Gelukkig heb ik ondertussen een beter alternatief, ook gemaakt met restjes stof! Makkelijk te maken, gevoerd, vlot te stikken enkel wat meer knipwerk. Ik had deze tasjes al in het groot gemaakt en plots viel het me in dat ik die gewoon in het klein kon maken. Het ziet er een stuk beter uit want op de foto zag je het niet maar de vorige tasjes waren iets te klein en te prutserig waardoor er hier en daar schoonheidsfoutjes in zaten.

Ziehier de nieuwe doopsuikeroptie:

We denken eraan om gewone effen kleurtjes te nemen (aangezien de baby niet tussen zijn beentjes laat kijken en de toekomstige moeder zich niet wil opjagen in onnozele zakskes!) en dan pins te bestellen met een leuk figuurtje en de naam om er achteraf op te spelden. Ons kennende zal ons gedacht misschien nog 10 keer veranderen maar voorlopige is dit onze topper!

Trio van tasjes

Ik zeg al sinds het begin van mijn zwangerschap: 'Ik maak de doopsuikertjes zelf!'
Aangezien de baby knorrig geslachtsloos wil blijven (lees: koppig), en ik dus steeds mijn projectje moet uitstellen, begin ik alweer wat stress te krijgen. Ik zou natuurlijk iets neutraals kunnen nemen maar we willen echt iets dat volgens ons gevoel bij de baby past. Vandaar ben ik op een avond met restjes stof in TRY-OUT MODUS gegaan. Ik wil zakjes maken en liefst zo simpel mogelijk maar toch mooi. Ze moeten niet gevoerd zijn want ik denk erover na om in het zakje nog wat bijpassende tule te stoppen. Ze mogen natuurlijk wel gevoerd zijn maar de sleutelwoorden blijven hier toch: 'simpel te maken.'

Tot nu toe zijn er drie mogelijke kanshebbers.

Mochten er nog blogdames zijn met leuke links, ideetjes of tutuorials voor kleine zakjes laat het me gerust weten!

Evelien en het YouTube kanaal

Tromgeroffel please.....Ik heb mijn eerste rits ingenaaid!

Zit de rits erin? - Ja
Zit de rits er helemaal juist in? - Nee
Vond je dit makkelijk? - Bwoa
Heb je een machinenaald gebroken? - Ja (verschoot me trouwens een ongeluk)
Kon je die elegant vervangen? - Nee, de amour zijn tang kwam eraan te pas.
Heb je sindsdien nog ritsen ingenaaid? - Nee, maar ben het wel nog  van plan.

Het werd een ritstasje met bloemetjesstof en blauwe binnenstof. Ik heb de stof hier al heel lang liggen want ik vond ze zo mooi, dat ik er onmiddellijk 2 meter meedeed. Gevolg is dat ik die stof nu kotsmoe ben, al veel te veel gebruikt heb en er nog geen einde van die stof in zicht is. Ik vind mijn ritstasje niet helemaal super, maar het was dan ook de allereerste keer hé!

Hoe ik het gemaakt heb en waar ik de mosterd haalde vind je hier, lang leve YouTube!

Mijn eerste naaiwerkje

Hallo,

Eindelijk is mijn singer aan het werk...
Ik droom er zelf van...
Mijn eerste werkje was samen met de enige echte naaimadam Evelien! Merci daarvoor! Das toch veel leuker al je dat samen kan doen/tonen dan de gebruiksaanwijziging volgen, niet?
Het is dus een mini tasje geworden met "fleschie kleurtjes".
Nr 2 (een knikkerzakje voor Ferre) is op komst na veel gesukkel (van mij) en tussen de maaltijden en huilkes van Ade door...

Vraagt jullie ongezouten mening!

Kerstmis en nieuwjaar (de vetmestfeesten) staan al om de hoek te piepen dus ik denk al aan kerstkaartjes!
Foto's met je hond in of met een kerstmuts, je kinderen in de sneeuw, familiekiekjes, enz worden getrokken om kerstkaartjes mee te maken. Oorspronkelijk was het plan om onze hond te pimpen met kerstballen en slingers en daarvan ons kerstkaartje te maken.

Maar toen...

zag ik mijn Singer staan en dacht ik waarom maak ik niet iets kleins in stof met een lusje ofzo. Ik vond zoiets leuk, orgineel (is waarschijnlijk al 1000 keer gedaan, maar ik kom nu éénmaal altijd een beetje achter) en vooral ook iets persoonlijks.

Ik liet het idee eventjes passeren langs mijn amour en kreeg een veelbelovende 'hmm'. Wat in het amourwoordenboek zoveel betekend als: 'ok'.
Ik stikte zopas mijn eerste 'kaartje' en toonde het vol trots aan de amour, de partner, de papa van de toekomstige baby, de man des huizes, de beschermer des vrouw,.... en wat zei die: 'Gij gaat dat nu toch serieus niet opsturen!'

Vandaar mijn vraag naar de ongezouten mening van dames die er WEL iets van kennen:

1) Is het nu echt zo erg? schaamtelijk om te versturen en triestig om te krijgen?
2) Tips om de boel wat op te smukken zijn natuurlijk ook welkom! Ik was wel nog van plan om er een klein wit kaartje bij te stoppen met daarop: 'Prettige feesten, Evelien, Amour (is niet zijn echte naam hoor :-) en James'

Het gaat over het kerstboompje in het midden

P.S: Ondertussen is er een lichte wijziging in het amourwoordenboek:

'Hm' betekent: 'ok' als je de volle aandacht van de partner hebt.

'Hm' betekent: 'ze zegt iets, ik heb het niet verstaan, ik ga maar snel iets zeggen voor ze blijft doorratelen' wanneer de partner met de volle aandacht bij de TV zit.





P.S.S: We zijn er ondertussen al ongeveer uit hoe we het dit jaar aanpakken nl. we doen het fifty-fifty. Ik stik enkele kaartjes en we laten er enkele afdrukken met een foto. Nadien kijken we wie met wat content zou zijn (m.a.w mijn creatieve stiksel weet te appreciëren) en sommigen krijgen misschien een combinatie van de twee!

In the summertime!

Toen ik nog maar pas mijn Singer had, en volop bezeten was door het naaien (nu kan ik het al een beetje lossen), stikte ik het ene ding na het andere. Deze zomer stond ik op een morgen op met het idee: 'Ik maak een kleedje!' Zo gezegd zo gedaan, in een korte namiddag was mijn kleedje af.

Het gevlamde stuk van het kleedje is gemaakt van stretch stof, het blauwe bovenstukje is van katoen. Het idee voor het blauwe boordje en de blauwe bandjes haalde ik hier, deze handleiding is oorspronkelijk voor een topje maar ik dacht: 'als ik alles nu gewoon wat langer maak is het een kleedje!

Ik ben er wel tevreden over maar er zijn toch enkele serieuze minpunten:

1) Ik heb te weinig rekening gehouden met de naadtoeslag. Het kleedje is net ietst te klein rond mijn middel (Ik probeerde dit een beetje te camoufleren door mijn belachelijke pose, mijn hand overdreven hoog in mijn zij te plaatsen, hakken te dragen en gedurende 10 seconden ferm mijn adem in te houden.)  Deze maatregelen zorgden trouwens ook voor een instant Betty Boob gevoel.... Nu ik elke dag ook iets 'ronder' wordt, (lees: zwanger), maak ik me ook geen illusies van er ooit nog in te kunnen.

2) Ik heb me ook een beetje mispakt aan het stikken van stretch stof, helemaal niet simpel!

Ohja, het was in ieder geval een goeie oefening met heel veel beginnersgeluk. Ook al ben ik er niet helemaal wild van, gelukkig blijft mijn trouwe viervoeter James, altijd even enthousiast!

Griet niet kijken!

Eerst een boodschap voor medeblogdame Griet: Niet verder lezen of de verrassing is eraf!

Griet, stop ermee, ...het is nog niet te laat!

Hier dan het eigenlijke bericht:
Omdat we binnenkort met alle collega's huize Griet gaan bestormen, vroeg een collega om samen met medeblogdame Annabelle iets te maken om mee af te geven met een ander cadeautje. Ik heb deze middag iets in elkaar geprutst en omdat ik niet kan wachten om het te tonen poef ik het maar op de blog!

Ik maakte een labeldoekje voor Ade. Een zacht doekje met flapjes aan om mee te  prutsen, grijpen, trekken, voelen...

Een labeldoekje is supermakkelijk om te maken:

Je hebt nodig
- 2 stukjes stof van gelijke grote
- stukjes lint
- speldjes, naaimachine,... kortom de naaiwerkkoffer

Werkwijze:
- je legt 1 doekje met de goede kant naar boven
- daarop speld je de stukjes lint vast (in lusjes), zorg ervoor dat de lintjes naar binnen wijzen en niet naar buiten zoals op de foto. (bij het omkeren staan de lintjes dan correct)
- je legt het 2de stukje stof er met de goede kant tegenaan. Nu zitten je lintjes tussen je 2 stukjes stof.
- speld de hoekjes samen, zodat je stof niet teveel meer kan bewegen
- stik langs de randen alles dicht maar laat een klein stukje open.
- langs die opening keren we alles aan de juiste kant. Dan zie je nu je nu een doekje met de 2 goede kanten langsbuiten en de lusjes piepen eruit.
- nu nog de opening dichtnaaien met een blinde steek, of speld de twee randjes tegen elkaar en ga gewoon opnieuw rondom de rand dichtstikken. Met een leuke steek versierd het nog je doekje en je opening is gelijk dicht.

Ik heb nog een lapje vilt tussen de twee gestikt om het doekje iets zachter te laten aanvoelen. Nadien gewoon de naam in flockfolie erop gestreken, en klaar is kees.

Griet kennende is ze dit (ook na de waarschuwingen) nu zeker aan het lezen. Geen paniek, de verrassing ken je nog niet helemaal want Annabelle heeft iets superleuks gemaakt, dus je kent nogmaar de helft! Bovendien kan je ook altijd bovenstaand bericht negeren hé.